دلتنگی‌های آدمی را ، باد ترانه‌ای می‌خواند،
رویاهایش را ، آسمان پرستاره نادیده می‌گیرد،
و هر دانه برفی ، به اشکی نریخته می‌ماند.
سکوت،سرشار از سخنان ناگفته است،
از حرکات ناکرده،
اعتراف به عشق‌های نهان
و شگفتی‌های بر زبان نیامده،
در این سکوت،
حقیقت ما نهفته است.
حقیقت تو
و من.

 

" مارگوت بیگل "